Vandaag verscheen het artikel “Kansen voor bedreigde vlinders” in het tijdschrift Vlinders van De Vlinderstichting. Een artikel geschreven door Michiel Wallis de Vries, mijn begeleider tijdens mijn stage én afstuderen, waar ik een bijdrage aan heb geleverd. Met een bijzondere lading voor mij: voor het eerst is naar buiten gebracht dat er rupsen van de veldparelmoervlinder zijn uitgezet in de Maashorst. Dit experiment heb ik mogen uitvoeren in het kader van Wild van Vlinders, uiteraard met toestemming van Staatsbosbeheer. Samen met Michiel heb ik de rupsen juli 2018 uitgezet in twee gebieden in de Maashorst. Daarna heb ik de rupsen een half jaar gemonitord. Behalve een groot avontuur, ook het bijzondere besef dat je een beetje de verantwoordelijkheid draagt voor een diersoort!

De rupsen in de Maashorst, tijdens een van mijn monitoringsrondes.

Het experiment heeft onder andere mogen plaats vinden op basis van de tussenrapportage die ik op verzoek heb uitgebracht tijdens mijn onderzoek naar geschikt leefgebied voor dagvlinders in de Maashorst. Hierin heb ik kunnen aantonen dat er geschikt leefgebied voor deze ernstig bedreigde soort is in de Maashorst. Het was mooi om te zien dat de betrokken partijen zorgvuldig een afweging maakte of herintroductie een goed plan was. Bij introducties van dieren is de vuistregel: Nee geen (her)introductie, tenzij… Dit aangezien (her)introducties in het verleden nog wel eens ietwat te ondoordacht hebben plaats gevonden, met soms rampzalige gevolgen. Zo kan het kan leiden tot ongewenste effecten voor andere, van nature voorkomende soorten. In dit geval is vastgesteld dat de veldparelmoervlinder in het verleden in het gebied voorkwam en dat er ruimschoots geschikt leefgebied is in de Maashorst voor deze soort.

Waar kwamen de rupsen vandaan?

Normaliter kan je natuurlijk niet zomaar met dieren gaan zeulen. Maar in dit geval hadden we “geluk”: we konden rupsen halen in een gebied waar de soort geen kans meer had. Dat zit zo: een populatie van de veldparelmoervlinder had zich op een verlaten industrieterrein gevestigd. Het terrein was niet bebouwd en er ontstond – tadaa!- natuur. En best een beetje bijzondere natuur, gezien het feit dat deze ernstig bedreigde soort zich hier prima thuis voelde. Helaas moest er eind 2018 een zonnepanelenpark komen. Op zich natuurlijk prima om duurzame energie te gaan oogsten aldaar, maar wel ietwat treurig voor dit bijzondere dier. Dat maakte deze verplaatsing extra bijzonder: we waren de rupsen eigenlijk aan het redden!

Het terrein waar de rupsen vandaan komen met zicht op het zonnepanelenpark in wording. Het was een grijze dag, het ziet er daardoor wel heel mistroostig uit.

Plantjes water geven

De zomer van 2018 was ongekend warm en droog. Na het plaatsen van de rupsenspinsels was het zaak om de omliggende weegbree in leven te houden, anders zouden de rupsen geen eten meer hebben. Dus zat er niks anders op dan met gietertjes het veld in te gaan! Daar heeft ecoloog en groot Maashorst kenner en liefhebber Nico Ettema overigens ook nog de nodige liters aan toegevoegd.

5 juli 2018 – de droogte in de Maashorst goed zichtbaar.

Experiment geslaagd!

Nadat de rupsen in augustus in winterrust gingen, ben ik in februari 2019 weer gaan kijken hoe het met ze was. Tot mijn grote vreugde kon ik aardig wat rupsennesten in goede gezondheid terug vinden. En toen werd het spannend… Zouden ze ook het volgende stadium voltooien? Voordat ze gaan verpoppen tot imago gaan de rupsen eerst uit elkaar. Ze zoeken dan een plekje in wat hogere vegetatie om te gaan verpoppen. In deze fase zie je ze dus ook niet makkelijk terug, het is dan afwachten. Maar in mei was het zover: ik zag ze vliegen!

PRACHTIG! De eerste veldparelmoervlinders in de Maashorst zijn een feit!